orta çağın sonu yakın çağın başında çocuklar olanların hatırlayacağı efsane heykeltraş raffaello roma sokaklarının idolüydü adeta. mahalle arkadaşları tarafından rafo diye çağırılan ünlü sanatçı alemlerden alemlere akıyor roma’nın tüm çıtırlarıyla gönül eğlendiriyordu.

Bizim rafo karizma adam tabi e meşhurda, kızların kanına hemencecik giriyor 

” yavrum senin heykelini yapayım da tüm roma sokaklarında endam edesin, vir bi yanak” 

vatikan yönetimi de memnun tabi bizim rafodan. bulmuşlar kerizi paso melekti, azizdi yaptııyorlar beleşe. Karşılıklı gıdık öpmeler, yanaktan makas almalar da cabası

Bizim rafo ünlü olmanın verdiği yükü kaldıramaz ve hafif kafayı sıyırır. Arkadaşları ve ailesi artık onu tanımaz olmuştu. Rafo aslında iyi bir adamdı ama dostlar şaraphanesinden dostları onu alkole alıştırmıştı. rafo artık eski rafo değildi … (gerçek kesit tadında) 

“Ulan başlarım sizin kanatlı , ok atan meleklerinize ben artık deneysel çalışacağım” diyerek verir meleğin ayağına terliği , takar kafasına huniyi 

Vatikan yönetimi sinirlenir tabi bu duruma ve hemen müfettişleri gönderir rafonun atölyeye. 

- Rafael bey sizi halkın din ve toplumsal değerlerine karşı hakaretten tutuklayacağız

+ Müfettiş bey ben kimsenin değerlerine hakaret etmedim yanlışınız var

- Beyefendi beyefendi hiç terlikli melek olur mu ? siz hiç hunili melek gördünüz mü ?

+ Müfettiş bey siz terliksiz melek gördünüz mü ?

- ya her gün burda alem yaptığınıza ne demeli ? alanen sexx partileri veriyorsunuz 

+ peder bey siz değil misiniz cennneti keraneye çevirip de her gelene 3 er 5 er huri dağıtan ? 

tabi müfettiş sinirlenir, yazar cezayı ve basar mührü atölyeye. Sulu boya ve heykeltraş bakanlığını arar ve anında bizi rafo italyanın doğusunda atölyesi bile olmayan bir köye sürülür... 

Bundan 350 yıl sonra ise yılmaz erdoğan dünyaya gelir ve vizontole tuuba filmini çeker 

onlar erer muradına biz çıkalım "kerevizine"

(bu yazıyı bir kaç hikayeyi harmanlayarak götümden uydurdum )